Minister spraw zagranicznych Pierwszy okres pracy jako minister spraw zagranicznych zintensyfikował wokół problemów Międzynarodowego Departamentu Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego kierowanego przez Borisa Ponomariowa. Ponomariow starał się rozszerzyć wpływy Departamentu na radziecką politykę zagraniczną, co Gromyko próbował zatrzymaćLaird, Robin F., Hoffmann, Erik P.; Fleron, Fredrick J. (1991). Soviet foreign policy: Classic and Contemporary issues. Transaction Publishers. s. 445–446. ..
Jako polityk strzegł statusu supermocarstwa ZSRRZeigler, Charles E. (2009). The History of Russia. ABC-CLIO. s. 110. .. W 1958 roku Mao Zedong próbował szukać zwolenników pośród radzieckiego przywództwa dla planowanej przez siebie wojny z Republiką Chińską (Tajwanem). W trakcie rozmowy z Mao Gromyko przeraził się możliwością wywołania przez niego wojny i zapewnił chińskiego przywódcę, że wniosek o wsparcie ChRL nie dostanie zgody kierownictwa radzieckiego. Kiedy radzieckie kierownictwo dowiedziało się o tej rozmowie, odpowiedziało na agresywną politykę ChRL zakończeniem radziecko-chińskiego programu nuklearnego i projektów wsparcia industrializacji w ChinachZeigler, Charles E. (2009). The History of Russia. ABC-CLIO. s. 103. .. Kilka lat później podczas kryzysu kubańskiego na zlecenie Nikity Chruszczowa spotkał się z Johnem F.