Od 1925 studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie gdzie uzyskał stopień doktora teologii. Jego praca doktorska pt. Kult obrazu N. Marii Panny Ostrobramskiej w dziejowym rozwoju (napisana pod kierunkiem C. Falkowskiego i obroniona w 1930 roku) to efekt wielu lat naukowych badań. Przez kolejne lata kontynuował pracę naukową na temat historii Ostrej Bramy i kultu obrazu Matki Boskiej Ostrobramskiej. Opublikował 11 pozycji dotyczących tej tematyki.
1 stycznia 1939 mianowany kapelanem rezerwy Wojska Polskiego. Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą we wrześniu 1939 kontynuował posługę kapłańską. Zorganizował w parafii Dziembrów służbę porządkową dla samoobrony ludności przed napadami grasujących tu bojówek komunistycznych. Został za to aresztowany przez władze sowieckie najprawdopodobniej już w październiku 1939 roku. Przetrzymywany w więzieniu w Szczuczynie, a potem w Lidzie.