Wyżywienie stanowiły z reguły czarny chleb (315 g dziennie dla jeńców pracujących), kartofle i brukiew. Raz dziennie wydawano „zupę” stanowiącą ciecz ze zgniłymi liśćmi kapusty i nieobranymi ziemniakami. Śmiertelność sięgała kilkadziesiąt osób dziennie i nasiliła się na przełomie lat 1941 i 1942. W miarę możliwości jeńcom pomagali mieszkańcy Częstochowy, m.in. kilkuletnia w czasie wojny Henryka Kotas, odnaleziona po wojnie w Częstochowie przez byłego jeńca obozu Wasilija Sorokina. Jeńcy wykonywali najcięższe prace fizyczne przy budowie fortyfikacji i umocnień, pracowali także poza obozem m.in. w zakładach zbrojeniowych „Hasag - Pelcery” w Częstochowie i fabryce „Częstochowianka”. Obóz był również wykorzystywany jako punkt sortowania przed dalszą wysyłką jeńców do Rzeszy. mały|Widok na obóz Nordkaserne z wieży wartowniczej Na przełomie 1941 i 1942 r. hitlerowcy zaczęli dokonywać również masowych egzekucji na jeńcach radzieckich przeprowadzanych w miejscowości Olsztyn k/ Częstochowy, a po likwidacji getta żydowskiego również w pobliżu częstochowskiego kirkutu. Zwłoki jeńców zakopywano w zbiorowych, wielowarstwowych mogiłach. Jesienią 1943 r. w obozie Stalag 367 więzieni byli również jeńcy włoscy.