Ogranicza to możliwości wykorzystywania węchu jako „osobistego urządzenia”, ostrzegającego przed zagrożeniem chemicznym.
Szczególnym rodzajem interakcji jest współdziałanie dwóch rodzajów substancji bezwonnych, które mogą wywoływać wrażenie węchowe, jeżeli występują w powietrzu równocześnie (Z. Zou i L.B. Buck, 2006).
Badania rodzajów interakcji węchowych są prowadzone od bardzo dawna, jednak dotychczas nie doprowadziły do wyjaśnienia mechanizmu tych procesów.
Obiektami badań doświadczalnych są najczęściej próbki powietrza zawierającego zaledwie dwa lub trzy rodzaje odorantów, takie jak: siarkowodór-amoniak-metyloamina, cykloheksan i cykloheksanon, aceton-kwas octowy-octan etylu i inne. Tabela poniżej ilustruje wielokrotnie opisywane zjawisko, że związki czyste mają niższy próg wyczuwalności, niż związki z domieszkami (progi oznaczano metodą ekstrapolacyjną (nie zgodną z PN-EN 13725)).
Odoranty Proporcja składników mieszaniny (molowo) Grupowy próg wyczuwalności cth Cykloheksan czysty składnik 1 154 ppm Cykloheksan-cykloheksanon (mieszanina 1) 98 : 2 546 ppm Cykloheksan-cykloheksanon (mieszanina 2) 95 : 5 229 ppm Cykloheksan-cykloheksanon (mieszanina 3) 86 : 14 164 ppm Cykloheksanon czysty składnik 2 10 ppm