Zabytki thumb|190px|Tetrapylon będący łukiem triumfalnym Septimiusza Sewera Leptis Magna długo pozostawało zapomniane. Prace wykopaliskowe pierwsi rozpoczęli Włosi w 1920 r., odsłaniając spod 5-metrowej warstwy piasku pierwsze uliczki miasta. Z czasem powierzchnia wykopalisk objęła ok. 2 km². Za najstarszy obiekt odkryty na terenie Leptis uznany jest fragment ceramiki korynckiej z ok. 500 p.n.e., na który natrafiono w jednym z grobów z okresu punickiego, pod poziomem teatru rzymskiego.
Najstarsze zachowane zabytki pochodzą z czasów Augusta, m.in. targowa hala macellum (8 r. p.n.e.), stosunkowo dobrze zachowany teatr (1 r. n.e.)), świątynia Romy i Augusta (14-19 n.e.) oraz nieco późniejsza, poświęcona Liberowi. Wiadomo, że fundatorami szczególnie okazałych budowli byli zromanizowani Afrykanie: Annobal Tapapius Rufus (macellum i teatru) oraz Iddibal Caphada Aemilius (innego budynku handlowego – tzw. chalcidicum)Zaginione miasta starożytnego świata (red. nauk. M.T. Guaitoli, S. Rambaldi). Warszawa: Warbud, 2003, s. 113-114.. Kolejne obiekty z czasów cesarstwa to: łuk Tyberiusza (35-36), łuk Trajana (109-110) oraz termy Hadriana (126-127), odremontowane i przebudowane przez Kommodusa, z zachowanymi resztkami instalacji hypokaustum.