Antoni Bryk (ur. 25 maja 1820 w Dubiecku, zm. 16 lipca 1881 w Krakowie) – lekarz polski, chirurg, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys
Był synem chłopa, uczęszczał do szkoły wiejskiej. Samouk, przez zarządcę dóbr pańszczyźnianych zmuszony do pracy w polu razem z ojcem, uciekł z domu, aby kontynuować naukę. Po ukończeniu szkoły wiejskiej wyjechał do Wiednia, gdzie jako obywatel austriacki rozpoczął naukę w gimnazjum, a później rozpoczął studia medyczne.
W 1846 uzyskał stopień doktora medycyny Uniwersytetu w Wiedniu. Właściciel Dubiecka, hr. Kazimierz Krasicki, zażądał powrotu Bryka do rodzinnej wsi, i przejęcia po zmarłym ojcu gospodarstwa i zobowiązań pańszczyźnianych. Hrabia Krasicki nie uległ prośbie Bryka, który był już studentem medycyny, by zwolnił go z obowiązku pańszczyzny i pozwolił pracować dalej w Wiedniu. Ówczesne prawo zmuszało chłopów pańszczyźnianych do przymusowej pracy na włościach właściciela majątku. Bryk na darmo apelował o patriotyczne sumienie hrabiego, prosząc o zwolnienie z obowiązku pańszczyzny, argumentując, że jako Polak chciałby swoją pracą pomagać potrzebującej ubogiej ludności polskiej, której na leczenie nie było stać. Hrabia nie zgodził się na prośbę Bryka.