W latach 90. opracowano pancerz dwuwarstwowy drugiej generacji ERAWA-2, którego kasety miały większą grubość 46 mm i masę 4,7 kg. Montowano je na późniejszych seriach czołgów PT-91 modernizowanych od 1997 do 2002 roku, które miały 164 kasety ERAWA-1 i 95 ERAWA-2, mocowane na stelażach (łączna masa 2014 kg). Ostatnim zastosowaniem było zastosowanie ulepszonego pancerza ERAWA-2 III generacji na eksportowym czołgu PT-91M dla Malezji, produkowanym w latach 2007–2009. Jego kasety były lżejsze, z zastosowaniem stopu aluminium, które miały 204 kasety ERAWA-1 i 92 ERAWA-2, mocowane na stelażach (łączna masa 2014 kg). Czołgi te miały 164 kasety ERAWA-1 i 95 ERAWA-2, mocowane na stelażach (łączna masa 1907 kg).
Na zewnątrz kasety ERAWA-1 znajduje się płyta stalowa o wysokiej twardości grubości 6 mm, a pod nią materiał wybuchowy (trotyl lub trotyl z heksogenem). Kaseta ERAWA-2 ma dwie warstwy materiału wybuchowego przedzielone stalową płytką, a zewnętrzna płytka była warstwowa, z zewnętrzną warstwą ceramiczną. Mogła być też pokryta powłoką grubości 4 mm absorbującą promieniowanie elektromagnetyczne. W przypadku trafienia, pocisk uderza w zewnętrzną płytkę, która wywiera nacisk na ładunek. Pod wpływem ciśnienia trotyl eksploduje.