Reevesia – rodzaj drzew z rodziny ślazowatych. Obejmuje 21–25 gatunków. Występują one głównie w Azji Południowo-Wschodniej – na Półwyspie Indochińskim, w Nepalu, w południowych i wschodnich Chinach kontynentalnych i na Tajwanie. Dwa gatunki obecne są w Ameryce Centralnej – we wschodnim Meksyku i Nikaragui. Rosną w lasach i w skalistych dolinach, przy czym zwraca uwagę to, że często na stanowiskach swych występują w postaci pojedynczych okazów. Rośliny te rzadko są uprawiane, choć uznawane są za bardzo ozdobne.
Nazwa rodzaju upamiętnia Johna Reevesa (1774–1856), pracownika Kompanii Wschodnioindyjskiej, który żyjąc od 1812 roku w Makau i Kantonie przesłał wiele chińskich roślin i ich rycin botanicznych do Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego (ang. Royal Horticultural Society) w Londynie.
Morfologia Pokrój Drzewa, zwykle niewielkie – osiągające do 10 m wysokości, rzadko krzewy. Liście Zimozielone, skrętoległe i pojedyncze, ogonkowe. Blaszka całobrzega, rzadziej drobno piłkowana, naga do gęsto owłosionej (włoski gwiazdkowate).