W warunkach europejskich ma to miejsce wczesną wiosną.
Rodzaj ten rozprzestrzeniony jest w krainie palearktycznej, Nearktyce (zarówno w Kanadzie, jak i Stanach Zjednoczonych) oraz w krainie neotropikalnej od Meksyku przez Amerykę Centralną po Brazylię. W Polsce rodzaj reprezentują trzy nierzadkie gatunki (zobacz: tutkarzowate Polski).
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1815 roku przez Carla Petera Thunberga. Jako gatunek typowy wyznaczony został opisany w 1801 roku przez Johana Christiana Fabriciusa Attelabus planirostris, który później zsynonimizowano z Curculio nanus, opisanym w 1792 roku przez Gustafa von Paykulla.
Do rodzaju tego należą następujące gatunki: Temnocerus coeruleus (Fabricius, 1798) Temnocerus daliangensis Legalov, 2009 Temnocerus dundai Legalov, 2006 Temnocerus elaeagni Korotyaev & Legalov, 2006 Temnocerus japonicus (Morimoto, 1958) Temnocerus longiceps (C.G. Thomson, 1888) Temnocerus morimotoi (Sawada, 1997) Temnocerus nanus (Paykull, 1792) Temnocerus rubripes (Reitter, 1916) Temnocerus semicyaneus (Bedel, 1884) Temnocerus sibiricus Legalov, 2006 Temnocerus subglaber (Desbrochers des Loges, 1897) Temnocerus yunnanicus Legalov, 2003
Przypisy
Kategoria:Tutkarzowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1815 roku