Dzwonnik biały (Procnias albus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bławatnikowatych (Cotingidae), podrodziny bławatników (Cotinginae). W dwóch podgatunkach występuje w północnej Ameryce Południowej. Nie jest zagrożony wyginięciem. Według współczesnej wiedzy (wyniki badań opublikowano w 2019) dzwonnik biały może wydawać najgłośniejsze dźwięki ze wszystkich ptaków – osiągają natężenie 125 dB. Wcześniej za najgłośniejszego (do 116 dB) uchodził bławatowiec krzykliwy (Lipaugus vociferans).
Taksonomia Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał Johann Hermann w 1783. Holotyp pochodził z Kajenny. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Ampelis alba. Opierał się na wcześniejszym opisie Buffona, który w 1778 scharakteryzował dzwonnika białego pod francuską nazwą zwyczajową Le Guira Panga ou Cotinga Blanc. Opisowi towarzyszyły dwie tablice barwne oznaczone numerami 793 i 794, przedstawiające kolejno samca i samicę. Obecnie (2021) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) umieszcza dzwonnika białego w rodzaju Procnias.