Faktycznie dzwon został im podarowany przez żołnierzy 11 Pułku Piechoty, którzy zabrali wszystkie trzy dzwony podczas przenoszenia się z Balangigi do Tacloban 18 października 1901 roku.
Po latach Smith i jego podwładny Waller zostali postawieni przed sądem wojskowym za zbrodnie wojenne przeciwko ludności cywilnej, ściśle za zabójstwo 11 tubylców i praktykowanie tortur. Podczas procesu obaj oficerowie utrzymywali, że jedynie wykonywali rozkazy. Waller został oczyszczony z zarzutów. Smitha uznano za winnego, upomniano i zmuszono do przejścia na emeryturę, przypisując mu odpowiedzialność za amerykańską politykę wobec wyspy Samar.
Przeniesienie do Stanów Zjednoczonych Po walkach w Balangidze miasto zostało zdobyte 29 września 1901 roku przez 55 żołnierzy z Kompanii G 9 Pułku Piechoty. Jednostka ta opuściła miasto tego samego dnia i została zastąpiona przez 132 ludzi z Kompanii K i L 11 Pułku Piechoty, którzy stacjonowali w Balangidze do 18 października 1901 roku. Kiedy wojskowi z 11 Pułku Piechoty opuszczali wyspę, zabrali ze sobą dzwony wydobyte ze spalonego kościoła i armatę znajdującą się wcześniej na placu przed kościołem. Dzwony zostały zabrane, jako że jeden z nich został użyty przez Filipińczyków do zasygnalizowania ataku na Kompanię C;