W marcu 1939 pełnił służbę w 64 pułku piechoty w Grudziądzu na stanowisku dowódcy plutonu artylerii piechoty. W trzeciej dekadzie sierpnia 1939, w czasie mobilizacji alarmowej pułku, objął stanowisko kwatermistrza. Na tym stanowisku wziął udział w kampanii wrześniowej.
W 1956 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Zamieszkał w Pittsburghu, w stanie Pensylwania. Włączył się aktywnie w działalność Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Stanach Zjednoczonych.
Zmarł w 1967 w Pittsburghu i tam został pochowany. W Ciechanowie na cmentarzu komunalnym ma grób symboliczny, obok żony (sektor 14-8-12).
Franciszek Orłowicz był żonaty z Jadwigą z Chmielińskich (1909–1970), z którą miał syna Lecha Tadeusza (1931–2017).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari Krzyż Walecznych Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Niepodległości – 29 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi – 25 maja 1929 „za zasługi na polu przysposobienia wojskowego”M.P. z 1929 r. nr 123, poz.