Minimalny zasięg pocisku to 500-800 metrów. Maksymalny zasięg wynosi 3000 m. Rażone mogą być cele znajdujące się maksymalnie 45 stopni od osi wyrzutni.
W praktyce prawdopodobieństwo trafienia waha się od 2 do 25% (teoretyczne wyliczenia: 60–90%), w zależności od sytuacji i doświadczenia operatora. Trzeba wykonać około 2300 strzałów na symulatorze, żeby być biegłym w obsłudze pocisku, jak również 50-60 strzelań na symulatorze na tydzień, żeby nie stracić wprawy.
Jednym z problemów pocisku jest czas potrzebny na osiągnięcie maksymalnego zasięgu – około 30 sekund, co powoduje, że cel może się ukryć, użyć zasłony dymnej itp.
Późniejsze wersje otrzymały o wiele łatwiejszy w użyciu system naprowadzania SACLOS oraz zwiększoną prędkość lotu pocisku.
Charakterystyka Długość: 860 mm Rozpiętość: 393 mm Średnica: 125 mm Masa: 10,9 kg Prędkość: 115 m/s Zasięg: 500 m – 3 km Czas osiągnięcia maks. zasięgu: 30 sekund Głowica: 2,5 kg HEAT
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie przeciwpancerne pociski kierowane