Pierwszym, wspomnianym w rejestrze karowym z 1564 roku, znanym właścicielem kamienicy był Hans Bylerin. Kolejnymi, już XVIII wiecznymi właścicielami byli, kupiec Johann Philip Cornet (1749-1765), kupiec George Marcus Helstenstein (1766-1787), kupiec Johann Gottlieb Hayno (1787-1797), kupiec Johan Gottlieb Göllner (1798-1815). Kolejnych właścicieli rejestr karowy odnotowuje dopiero w roku 1837. kiedy to właścicielem kamienicy był kupiec G.G. Fiebieg, właściciel firmy Göllner und Fiebig. Kamienica była wówczas zamieszkiwana przez złotników, rymarza, asesora sądu miejskiego, nauczyciela i stolarza. W rękach rodziny Fiebieg kamienica znajdowała się do 1861 roku. W 1862 roku została sprzedana niejakiemu Pietsch'emu a w 1866 roku nowym właścicielem został Schirmacher, który zamieszkał w kamienicy na II piętrze. W tym okresie kamienica został gruntownie wyremontowana. Główne wejście zostało przeniesione do zachodniej elewacji a kamienica zyskała adres Pańska 7a z zachowaniem starego św. Mikołaja 77. Kamienica zmieniała również swoją funkcję. W części parterowej swoją siedzibę otworzyła firma Brost produkująca kasy pancerne, oraz swój lokal otworzył Robert May antykwariusz i księgarz. I, II i IV piętro zajął salon meblowy Neumeister u. Hoffman. W latach 1868–1875 właścicielem kamienicy był sędzia Hülse.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kamienica przy ulicy Kiełbaśniczej 7a we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.