Kiełbaśniczej; być może był to efekt przebudowy budynku w okresie renesansu.
Pierwotnie budynek został wzniesiony na planie prostokąta o wymiarach 14,5 na 11,5 metrów (dłuższy bok miał od ulicy św. Mikołaja) z wejściem na parterze (obecnie poziom piwnicy) od strony południowej. Kamienica była trójtraktowa w kierunku wschód - zachód. Po kolejnych przebudowach i rozbudowach w kierunku południowym budynek zmieniał swój kształt i wygląd. Obecnie jest to budynek usytuowany na rzucie prostokąta o układzie trójpiętrowym z mezzaninem z płaskim jednospadowym dachem. W ścianie wschodniej do II piętra widoczne są zamurowane arkady (trzy na parterze i po dwie na pozostałych piętrach); w zachodniej ścianie do wysokości nadproży okien II piętra zachowała się ściana gotycka.
thumb|left|250px|Widok elewacji zachodniej
Od strony ul. Kiełbaśniczej budynek ma 13-osiową symetryczną elewację. Nad parterem znajduje się gzyms kordonowy na którym oparty jest kanelowane pilastry przerywające gzymsy kordonowe na wyższych kondygnacjach. Od drugiej kondygnacji elewacja podzielona jest kanelowanymi pilastrami z głowicami pseudokompozytowymi na trzy części: część środkowa ma 5 osi a dwie części zewnętrzne po cztery osie.