Helena (greka starożytna: Ἑλένη, Helenē) – tragedia Eurypidesa oparta na alternatywnej wersji mitu o Helenie, wystawiona po raz pierwszy w 412 roku p.n.e.
Data powstania tragedii i jej źródła Sztuka datowana jest na podstawie parodii Arystofanesa (w Thesmoforiach z 411 r.) na rok 412 i stanowi wybitne osiągnięcie liczącego sobie wówczas siedemdziesiąt trzy lata autora.
Osoby Osoba Jej rola w dramacieHelenacórka TyndarosaTeukros z Salaminy, syn Telamona Kreonkról Koryntu Menelaos małżonek HelenyGoniec Theoklymenossyn Proteusza, król EgiptuTheonoewieszczka, jego siostraStaruszkaDioskurowieKastor i Polydeukes, bracia HelenyChórbranek greckich
Treść Prolog. Helena chroni się przed umizgami króla Egiptu Teoklimena przy grobie jego ojca Proteusa, gdy zjawia się rozbitek z floty greckiej wracającej spod Troi, Teukros, brat Ajasa. Opowiada jej o zdarzeniach, które miały miejsce po zburzeniu Troi, o śmierci męża Heleny, Menelaosa, oraz jej matki i braci. Helena radzi mu, by udał się na Cypr, a po jego odejściu biada wraz z Chórem nad swoim nieszczęściem, pragnąc śmierci. Chór branek greckich doradza, by nie wierzyła pochopnie słowom przybysza, ale udała się do Theonoe po wyrocznię.