Wałczyk rudorogi (Magdalis ruficornis) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych. Zamieszkuje Europę i Syberię.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Curculio ruficornis. Jako miejsce typowe wskazano Europę.
Morfologia thumb|left|180px|Widok z przodu thumb|left|180px|Widok boczny Chrząszcz o ciele długości od 2 do 3,7 mm. Ubarwiony jest czarno z czerwonymi lub czerwonobrunatnymi czułkami. Stożkowata głowa ma dość silnie wypukłe oczy. Ryjek jest tak długi jak głowa, w widoku bocznym prosty, u samca nieco krótszy i grubszy niż u samicy. Czułki wyrastają w połowie długości ryjka lub niewiele bliżej jego nasady. Przedplecze w części przedniej jest silnie zwężone ku przodowi, zaś w części tylnej ma prawie równoległe boki. Powierzchnię przedplecza bardzo gęsto pokrywają drobne punkty o błyszczącym dnie. Tarczka jest dość duża. Pokrywy są znacznie szersze od przedplecza, mają silnie wgłębione i punktowane rzędy oraz wypukłe i pokryte bardzo drobną, łuskowatą rzeźbą międzyrzędy. Odnóża mają pozbawione ząbków uda i pazurki.