reprezentacja III/2 dywizjonu myśliwskiego zajęła w nich pierwsze miejsce. 25 października 1937 roku objął stanowisko dowódcy eskadry i pełnił tę funkcję do listopada 1938 roku. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 18. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. 1 stycznia 1939 roku objął stanowisko oficera taktycznego III/2 dywizjonu.
1 września 1939 roku po śmierci Mieczysława Medweckiego objął stanowisko dowódcy dywizjonu. Z jego inicjatywy na trzech samochodach zamontowano radiostacje, co pozwoliło na naprowadzanie samolotów dywizjonu na nadlatujące samoloty Luftwaffe. 17 września, po agresji ZSSR na Polskę, wydał rozkaz podległym mu żołnierzom ewakuowania się na teren Rumunii.
Przedostał się do Francji, 1 marca 1940 roku objął dowództwo nad grupą 13 pilotów skierowanych do Szkoły Pilotażu Myśliwskiego w Étampes. 22 maja otrzymał rozkaz zorganizowania w Salon eskadry myśliwskiej, która miała latać na samolotach Koolhoven F.K.58. Jego piloci dopiero 28 maja otrzymali samoloty i rozpoczęli na nich szkolenie. Pomimo niesprawnego uzbrojenia w myśliwcach, Walerian Jasionowski już 30 maja wykonał pierwszy lot patrolowy nad Marsylią. 8 czerwca podległa mu jednostka została przebazowana do Clermont-Ferrand. W późniejszym okresie jego jednostka została przebazowana do Nevers.