Kościół św. Wojciecha, niem. Adalbertkirche, we Wrocławiu przy pl. Dominikańskim na Starym Mieście – jeden z największych i najstarszych kościołów gotyckich miasta. Podwójne sanktuarium: Matki Bożej Podkamieńskiej i Błogosławionego Czesława.
Historia
Początki i okres romański Początki kościoła św. Wojciecha sięgają 1. połowy XII wieku. Pierwotna świątynia, wzniesiona w stylu romańskim, została konsekrowana w 1112 roku przez biskupa Żyrosława I. Prawdopodobnym fundatorem kościoła był Bogusław – brat możnowładcy śląskiego Piotra Włostowica i właściciel posiadłości na lewym brzegu Odry. Był to pierwszy kościół na lewym brzegu Odry, powstały w czasach jeszcze przed lokacją miasta w 1242 roku – przy skrzyżowaniu głównych dróg handlowych znajdowało się tu przedlokacyjne osiedle.
Na mocy postanowienia papieża Eugeniusza III z 19 października 1148 roku kościół św. Wojciecha został przekazany kanonikom regularnym św. Augustyna z opactwa na Piasku, należącego do flamandzkiej Kongregacji z Arrouaise, równolegle pełniąc funkcję kościoła parafialnego.