Dane taktyczno-techniczne Okręt był przybrzeżnym, małomagnetycznym trałowcem o długości całkowitej 44 metry (42 metry między pionami), szerokości 8,3 metra i zanurzeniu 2,6 metra. Kadłub okrętu wykonany był z drewna. Wyporność standardowa wynosiła 330 ton, a pełna 390 ton. Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne General Motors 8-268A o łącznej mocy 880 KM, napędzających dwie śruby. Prędkość maksymalna jednostki wynosiła 13,5 węzła. Zapas paliwa wynosił 28 ton, co zapewniało zasięg 2700 Mm przy prędkości 10,5 węzła.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się początkowo z podwójnego zestawu działek plot. kalibru 20 mm Oerlikon L/70 Mark 24. Wyposażenie trałowe obejmowało trały: mechaniczny, elektromagnetyczny i akustyczny. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radar nawigacyjny 1229 oraz kadłubowy sonar AN/UQS-1.
Załoga okrętu składała się z 36 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „De Panne” został przyjęty w skład Belgijskiej Marynarki Wojennej we wrześniu 1954 roku. Okręt otrzymał numer burtowy M925. W 1969 roku trałowiec został zwrócony USA, po czym został przekazany Turcji i 19 listopada 1970 roku wszedł do służby w Türk Deniz Kuvvetleri pod nazwą „Seymen”. Okręt otrzymał numer taktyczny M507. Jednostkę wycofano ze służby w 1998 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Belgijskie trałowce typu Adjutant