Zarządzeniem Ministra Rolnictwa i Finansów z 1976 r. doprecyzowano pojęcie gospodarstwo specjalistyczne. Za takie uznano w sytuacji, gdy posiada plan przekształcenia produkcji wielokierunkowej w produkcję specjalistyczną, spełnia warunki określone w przepisach oraz posiada określony termin spełniania tych warunków, zawiera wieloletnie umowy na dostarczanie produktów rolnych stanowiących przedmiot specjalizacji, w tym umowy kontraktacyjne lub kooperacyjne.
Plan przekształceniowy powinien określać: obszar gruntów indywidualnego gospodarstwa rolnego, wielkość i termin osiągnięcia produkcji roślinnej lub zwierzęcej stanowiącej przedmiot specjalizacji, pokrycie potrzeb paszowych, głównie z produkcji własnej.
W załączniku do omawianego zarządzenia wymieniono warunki zaliczania gospodarstw indywidualnych do gospodarstw specjalistycznych, w tym docelową powierzchnię upraw, będących przedmiotem specjalizacji. Przykładowo przy roślinach oleistych gospodarstwo powinno uprawiać na powierzchni 3 ha, zaś w strukturze zasiewów powinno stanowić 30%. Dla ziemniaków odpowiednio 2 ha i 25%, zaś dla kukurydzy na ziarno 3 ha i 35% powierzchni zasiewów.