Zgodnie z mormońską doktryną niebiescy rodzice przygotowali Adama i Ewę do ról, które ci mieli wypełniać w życiu śmiertelnym. Po upadku Bóg dał im prawo ofiary, w ten sposób umożliwiając im uzyskanie wybaczenia za popełnione grzechy. Wprowadził wrogość między potomstwem Ewy a szatanem i tymi za szatanem podążającymi. Dał Ewie moc macierzyństwa, ujawniając trudy wiążące się z ciążą i porodem.
Adam i Ewa, mąż i żona, wciąż podczas pobytu w Edenie, zostali zapieczętowani przez Boga w małżeństwie na wieczność. Biblijne stwierdzenie o tym, że Adam będzie panował nad Ewą, przechowane w szesnastym wersecie trzeciego rozdziału Księgi Rodzaju, zostało zinterpretowane przez Spencera W. Kimballa raczej jako wezwanie do przewodniczenia żonie. Tak rozumiane przewodnictwo powinno być zawsze dokonywane w prawości.
Odzienie dla Adama i Ewy miał uczynić sam Bóg ze skór. Ewa urodziła Adamowi zarówno synów jak i córki. Dzieliła z nim trudy pracy. Wspólnie z mężem modliła się do Boga, słysząc również Jego głos. Wspólnie z małżonkiem wyjawiła wszystkie sprawy swoim synom i córkom, zgodnie z przekazem dwunastego wersetu piątego rozdziału Księgi Mojżesza. Nauczyła też swoje dzieci, znowu wspólnie z małżonkiem, czytania i pisania oraz prowadzenia księgi pamięci.