W kolejnych latach (1964) rozszerzono treści programowe o nowe przedmioty (mechanizacja rolnictwa, ogrodnictwo) oraz podniesiono liczbę zajęć dydaktycznych do 1011 godzin, wśród których znalazły się przedmioty pomocnicze (WF, zajęcia świetlicowe).
Nauczanie praktyczne uczniów szkół przysposobienia rolniczego Podstawowe praktyki rolnicze miały miejsce w gospodarstwach rodziców, które przebiegały pod nadzorem nauczyciela zawodu. Tego typu kształcenie pozwalało łączyć teorię zdobytą w okresie jesienno-zimowym z praktykami stosowanymi w gospodarstwie rodzinnym w okresie wiosenno-letnim. Celem kształcenia była zdobycie zawodu rolnika, które odbywało się bez odrywania uczniów od pracy w gospodarstwie rolnym.
Dodatkowo zobowiązano uczniów do:
pomocy w realizacji programu agrominimum przewidzianych dla poszczególnych sołectw i gromadUchwała nr 347 Rady Ministrów z dnia 22 października 1963 r. w sprawie agrominimum. M. P. 1963 nr 85 poz.