thumb|Grób Jana Tarnowskiego na Cmentarzu Powązkowskim Jan Tarnowski (ur. 19 listopada 1891, zm. 18 września 1920 w Brześciu) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 listopada 1891. Po ukończeniu Szkoły Realnej Wróblewskiego w Warszawie przez kilka lat studiował na Uniwersytecie w Liège.. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej. Ukończył szkołę wojskową i awansował na porucznika. Następnie wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. Walczył z bolszewikami pod Bychowem, Rohaczewem, Toszczycą i Bobrujskiem.
W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Od lutego 1919 służył w 1 pułku Strzelców Wielkopolskich, który w grudniu tego roku został przemianowany na 55 pułk piechoty. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Dowodził 4. kompanią pułku. 17 września 1920 został ranny w czasie natarcia na wieś (dawniej Sławna.). Zmarł następnego dnia w Brześciu, w następstwie odniesionych ran..