Na subkontynencie indyjskim występuje osiem gatunków drimii, z czego 5 endemicznie w Indiach (Drimia coromandeliana, D. nagarjunae, D. polyantha, D. raogibikei i D. razii), a jeden na Sri Lance (D. rupicola). Zasięg D. wightii obejmuje południowe Indie i Sri Lankę.
Gatunkiem o najszerszym zasięgu geograficznym jest Drimia indica, która występuje w podrównikowej Afryce, na subkontynencie indyjskim i w Azji Południowo-Wschodniej.
Morfologia thumb|left|Urginia morska thumb|left|Drimia elata Pokrój Wieloletnie, rośliny zielne, smukłe do rozrosłych, zwykle kwitnące przed wypuszczeniem liści, przechodzące okres spoczynku, rzadziej wiecznie zielone. Niektóre gatunki są sukulentami.
Pędy Podziemne lub rzadziej częściowo wystające ponad poziom gruntu cebule, kulistawe do jajowatych. Liście spichrzowe cebul białe, różowawe do czerwonawych, zachodzące na siebie dachówkowato, zwykle ciasno upakowane i przylegające do siebie, rzadziej luźne. Wyjątkiem jest Drimia nana, która corocznie tworzy rurkowaty katafil przechodzący w okrywę cebuli.