Autor tzw. metody syntezy apertury – techniki, która pozwoliła określać położenie i uzyskiwać obrazy radioźródeł z dużą kątową rozdzielczością w czasie obserwacji z użyciem radioteleskopów o małej średnicy. W 1974 został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za pionierskie badania astrofizyczne, a zwłaszcza odegranie decydującej roli na drodze m.in. do odkrycia pulsarów (nagroda dzielona z Antonym Hewishem). Uważany jest za odkrywcę kwazarów i współodkrywcę pulsarów.
Przypisy , Biographical, Nobel Lecture, December 12, 1974, Radio Telescopes of Large Resolving Power
Bibliografia
Kategoria:Angielscy fizycy XX wieku Kategoria:Astronomowie królewscy Kategoria:Radioastronomowie Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Laureaci Medalu Hughesa Kategoria:Laureaci Złotego Medalu Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego Kategoria:Brytyjscy nobliści – fizyka Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Laureaci Royal Medal Kategoria:Laureaci Medalu Bruce Kategoria:Ludzie urodzeni w Brighton and Hove