Henryk Okarma (ur. 12 listopada 1959 w Nysie) – polski biolog, profesor nauk biologicznych, zajmujący się badaniami nad ssakami drapieżnymi – głównie wilkiem, rysiem i żbikiem; obcymi gatunkami inwazyjnymi oraz badaniami z dziedziny biologii łowieckiej, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego, długoletni dyrektor Instytutu Ochrony Przyrody PAN, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Urodził się w Nysie, a dzieciństwo i młodość spędził w Nowym Sączu. Jest absolwentem nowosądeckiego I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Długosza. W 1983 ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam też podjął studia doktoranckie zakończone w 1989 obroną doktoratu w zakresie biologii – ekologii zwierząt. W latach 1989–1996 pracował w Zakładzie Badania Ssaków PAN w Białowieży. W 1996 na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie uzyskał habilitację ze specjalności ekologia lasu w zakresie nauk leśnych. Od 1997 pracuje w Instytucie Ochrony Przyrody PAN w Krakowie, do 2003 jako docent. W 2003 uzyskał tytuł profesora nauk biologicznych. W Instytucie Ochrony Przyrody PAN kieruje zespołem ekologii dużych drapieżników, a w latach 2002 - 2018 pełnił funkcję dyrektora Instytutu.