Pragnąc uprzedzić planowane uderzenie dwóch brygad sowieckich na Chełm, polska XIV Brygada Piechoty ruszyła o świcie 13 sierpnia wzdłuż linii kolejowej Chełm - Kowel. W walce wspierał ją pociąg pancerny „Zagończyk”. Bijąc kolejno odosobnione oddziały przeciwnika, w ciągu kilku godzin brygada wyrzuciła Sowietów za Bug i obsadziła zachodni brzeg rzeki. Po walce nadszedł kolejny rozkaz, a płk Schubert rozpoczął przygotowania do uderzenia na Hrubieszów i wsparcia w walce Brygady Kozaków Dońskich Wadima Jakowlewa. Zasadniczym celem było przywrócenie obrony polskiej na Bugu na odcinku Dubienka – Hrubieszów.
W trakcie przegrupowania dywizji do rejonu działań, dowództwo sowieckie wykorzystało lukę jaka wytworzyła się w polskim froncie pod Hrubieszowem i skierowało od południa na Chełm 19 Brygadę Strzelców, 328 pułk strzelców i kubański pułk kawalerii. W tym czasie w mieście stacjonowała jedynie jazda dywizyjna - II dywizjon 5 pułku strzelców konnych mjr. Tadeusza Kossaka i oddziały sztabowe 7 Dywizji Piechoty. Jako że utrata Chełma groziła destabilizacją frontu 3 Armii i wyjściem nieprzyjaciela na tyły wojsk wykonujących uderzenie znad Wieprza, płk Schubert zatrzymał przybyły koleją batalion 8 pułku piechoty Legionów przeznaczony do wzmocnienia 3 DP Leg. i odwołał natarcie na Hrubieszów. Zmienił także zadanie grupie płk.