Współpracownice i modelki Z twórczością Saint Laurenta związane było grono wieloletnich współpracownic i przyjaciółek, choć Pierre Bergé odrzucał wobec nich zbiorcze określenie „muz”. Paloma Picasso bezpośrednio zainspirowała stylistykę kolekcji z 1971, natomiast Betty Catroux uosabiała wizerunek oparty na elementach męskiej garderoby. Loulou de La Falaise, poznana przez Saint Laurenta w 1968, rozpoczęła pracę w jego studio w 1972 i pozostała z domem mody przez około trzydzieści lat, odpowiadając m.in. za dodatki i dzianiny.
Przy projektowaniu Saint Laurent pracował z żywymi modelkami i często tworzył stroje z myślą o konkretnych osobach. Judith Thurman wskazywała, że należał do pierwszych couturierów angażujących modelki pochodzenia afrykańskiego i karaibskiego. Do regularnie współpracujących z nim modelek należały m.in. Mounia Orosemane, Katoucha Niane i Amalia Vairelli.
Życie prywatne i Marrakesz Saint Laurent poznał Pierre’a Bergégo na początku 1958, kilka dni po swoim pierwszym pokazie dla Diora. Ich relacja połączyła związek osobisty z wieloletnim partnerstwem biznesowym, które stało się podstawą domu Yves Saint Laurent utworzonego w 1961.