Melicytus – rodzaj roślin z rodziny fiołkowatych (Violaceae). Obejmuje 19 gatunków. Centrum zróżnicowania rodzaju jest w Nowej Zelandii, gdzie rośnie 15 gatunków, w tym 14 rodzimych, z czego aż 12 to endemity. Pozostałe występują we wschodniej Australii (M. dentatus) i wyspach południowo-zachodniego Oceanu Spokojnego po Fidżi i Wyspy Salomona. Występują na obszarach skalistych w górach i na wybrzeżach oraz w zimozielonych lasach. Niektóre gatunki uprawiane są jako ozdobne ze względu na licznie tworzone wzdłuż pędów jagody.
Morfologia thumb|Melicytus dentatus Pokrój Niskie drzewa do 10 m wysokości i krzewy, często o pędach gęsto rozgałęzionych, sztywnych i wznoszących się ku górze. M. crassifolius jest niską rośliną poduszkową. Liście Zimozielone, skrętoległe, pojedyncze, całobrzegie lub ząbkowane. Zwykle niewielkie, wsparte przylistkami. Kwiaty Jednopłciowe z kwiatami męskimi i żeńskimi powstającymi na różnych roślinach (w efekcie te są dwupienne). Kwiaty są drobne – osiągają od 3 do 6 mm średnicy. Wyrastają zebrane w pęczki lub pojedynczo w kątach liści, na krótkich szypułkach wspartych dwoma drobnymi przysadkami. Mają 5 zrastających się działek kielicha. Płatków jest 5, często odgiętych na zewnątrz, barwy białawej, zielonkawej lub jasnożółtej. Okwiat jest talerzykowato rozpostarty lub dzwoneczkowaty.