Surstylus ma wydłużony płat grzbietowy z wąską szypułką i szeroko zaokrąglonym szczytem z krótkimi szczecinkami oraz zaokrąglony płat brzuszno-nasadowy. Okrągłe epandrium ma na stronie brzusznej duży obszar błoniasty.
Ekologia i występowanie Larwy są saproksyliczne, przechodzą rozwój w uszkodzonych lub próchniejących pniach drzew. Owady dorosłe żerują na nektarze różnych kwiatów.
Rodzaj ten ma zasięg kosmopolityczny. Znany jest ze wszystkich krain zoogeograficznych. Na zachodzie Palearktyki występuje 9 gatunków, z których w Polsce stwierdzono tylko naprętnika nibyślepka.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został po raz pierwszy w 1794 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Ceria. Nazwa ta okazała się młodszym homonimem, w związku z czym w 1815 roku Constantine Samuel Rafinesque zastąpił ją nazwą Ceriana.
Do rodzaju tego należy 86 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Bzygowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1815 roku Kategoria:Taksony opisane przez Constantine’a Samuela Rafinesque’a