Nowa formacja zaczęła stopniowo dystansować się od poglądów głoszonych przez MSI, przechodząc na pozycje europejskiego konserwatyzmu. Ewolucja narodowców w tym kierunku była przeprowadzana przez Gianfranca Finiego i jego najbliższe otoczenie, w tym trzech tzw. pułkowników (Maurizia Gasparriego, Ignazia La Russę i Altera Matteoliego). Symbolem zerwania z postfaszyzmem stała się wizyta przywódcy AN (wówczas wicepremiera w rządzie Silvia Berlusconiego w Izraelu z 2003, gdy po spotkaniu w instytucie Jad Waszem przyznał, że „włoski faszyzm był haniebną kartą”. Odchodzenie od dotychczasowych haseł i przechodzenie na pozycje centroprawicowe i proeuropejskie doprowadziło do paru niewielkich rozłamów w Sojuszu Narodowym, m.in. w 2003 odeszła z niego Alessandra Mussolini, a w 2007 grupa skupiona wokół senatora Francesca Storace.