Po wzniesieniu budynku, w części parterowej, znajdowały się dwie restauracje (m.in. cukiernia i kawiarnia Alfreda Theinerta) i dziesięć sklepów, do których prowadziły osobne wejścia połączone z witryną wypełniającą przestrzeń między licowanymi trawertynem słupami. Pomiędzy parterem a I piętrem znajdowało się wysokie belkowanie pokryte czarnym marmurem, na którym umieszczone były szyldy sklepowe. Okna na trzeciej i czwartej kondygnacji rozdzielone były lizenami, a pod nimi znajdowały się ścianki podparapetowe wypełnione płaskorzeźbami. Nad czwartą kondygnacją od strony ul. Kuźniczej znajdowała się ażurowa balustrada, która łączyła się z gzymsem wieńczącym niższą część budynku od strony ul. Uniwersyteckiej. Dawne godła dwóch kamienic umieszczono na fasadzie budynku: godło kamienicy Pod Zieloną Dynią w narożniku budynku, a godło z dwoma Polakami w osi zewnętrznej od strony ul. Kuźnieczej. Pod płaskorzeźbą przedstawiającą dwóch Polaków obecnie znajduje się płyta upamiętniająca Antoniego Grabowskiego chemika i esperantystę, który w latach 1879–1881 mieszkał w kamienicy „Pod Dwoma Polakami”Odkrywamy Wrocław: Pod Zieloną Dynią i Dwoma Polakami..