Wraz ze swoimi uczniami organizował w katedrze Notre-Dame koncerty muzyki renesansowej i barokowej.
Był autorem prac Principes d’accompagnement des écoles d’Italie (1804), Principes de composition des écoles d’Italie (3 tomy, 1808; 2. wydanie w 6 tomach 1816), Dictionnaire historique des musiciens (wspólnie z François-Josephem-Marie Fayolle’em; 2 tomy, 1810–1811), Méthode élémentaire de musique et de plainchant (1811), Méthode concertante de musique à plusieurs parties (1818, nowe wydanie 1833) i Manuel complet de musique vocale et instrumentale, ou Encyclopédie musicale (wspólnie z Adrienem de La Fage, 1836–1839). Przygotował do druku zrewidowane i uzupełnione wydanie Traité général des voix et des instruments d’orchestre François Francœura (1813), przetłumaczył także Gründliche Anweisung zur Komposition i Generalbassschule Johanna Georga Albrechtsbergera (1814 i 1815) oraz Musico prattico Francesco Azopardiego (1816). Swoją działalnością przyczynił się do reorganizacji szkolnictwa muzycznego, szczególnie w zakresie kształcenia wokalistów.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy muzykolodzy Kategoria:Francuscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Francuscy teoretycy muzyki Kategoria:Ludzie urodzeni w Caen Kategoria:Urodzeni w 1771 Kategoria:Zmarli w 1834