Na przykład, przy modelowaniu zachowania samolotu w powietrzu, można uwzględnić w opisie zachowanie każdej najdrobniejszej nawet części samolotu i w ten sposób otrzymać idealny „białoskrzynkowy” model układu. Jednak koszt obliczeniowy dodania tylu drobnych szczegółów praktycznie uniemożliwiłby korzystanie z modelu. Dodatkowo, margines błędu całego modelu zwiększyłby się na skutek błędów wprowadzanych w opisie każdej części. Wynika stąd, że celowym jest wprowadzanie pewnych przybliżeń i uproszczeń, aby utrzymać stopień złożoności modelu na rozsądnym poziomie. Przykładowo newtonowska mechanika klasyczna jest tylko przybliżonym modelem świata rzeczywistego. Mimo to, model ten jest wystarczająco dokładny do opisu większości sytuacji z otaczającego nas świata, w którym prędkości ciał są zazwyczaj znacząco mniejsze od prędkości światła w próżni.
Ocena modelu Ważną częścią procesu modelowania jest ocena wykonanego modelu. Jak określić, czy model dobrze opisuje rzeczywisty układ?