Ponadto w regionie funkcjonuje dziesięć rezerwatów oraz dziesięć obszarów Natura 2000 – w tej drugiej kategorii wyróżnia się Dolina Małej Wełny pod Kiszkowem, jako miejsce bytowania bączka zwyczajnego, rybitwy białowąsej i mewy śmieszki.
Różnice w podziałach geograficznych thumb|Obszar Pojezierza Gnieźnieńskiego wg regionalizacji J. Kondrackiego z 1994 r. W regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego, Pojezierze Gnieźnieńskie obejmowało rozległy, lecz mało zwarty terytorialnie obszar 4300 km², na wschodzie sięgając po dolinę Noteci z jeziorem Gopło. W ramach wieloautorskiej aktualizacji podziału Jerzego Kondrackiego z 2018 roku, wschodnią część tak rozumianego Pojezierza Gnieźnieńskiego wyodrębniono jako osobny mezoregion – Pojezierze Żnińsko-Mogileńskie. W ten sposób zdefiniowano dwa mezoregiony o zwartych terytoriach i nieco odmiennej charakterystyce przyrodniczej. Pojezierze Żnińsko-Mogileńskie cechują bardziej rozwinięte rynny polodowcowe, z większymi powierzchniowo jeziorami od Pojezierza Gnieźnieńskiego w nowych granicach.
Przypisy
Linki zewnętrzne Mapa fizycznogeograficznej regionalizacji Polski z 2018 roku – jako warstwa geoportalu Geoserwis GDOŚ w folderze „Inne dane środowiskowe”, warstwa „Mezoregiony fizycznogeograficzne”.