Geneza Klęski ponoszone przez włoską armię na frontach II wojny światowej oraz postępujący kryzys gospodarczy zachwiały reżimem Benito Mussoliniego. 24 lipca 1943 roku Wielka Rada Faszystowska udzieliła dyktatorowi wotum nieufności. Następnego dnia król Wiktor Emanuel III polecił aresztować Mussoliniego, powierzając jednocześnie ster rządów marszałkowi Pietro Badoglio. Nowy rząd oficjalnie deklarował wolę utrzymania sojuszu z Niemcami, lecz w tajemnicy rozpoczął negocjacje pokojowe z państwami alianckimi. 3 września 1943 roku w sycylijskim podpisane zostało zawieszenie broni. Na mocy jego postanowień Włochy zgadzały się m.in. na przystąpienie do wojny u boku aliantów. Kapitulację Włoch ogłoszono oficjalnie pięć dni później.
W odpowiedzi oddziały niemieckiego Wehrmachtu błyskawicznie zajęły północną i centralną część Włoch, w tym Rzym. Przystąpiono jednocześnie do rozbrajania włoskiej armii – zarówno na terytorium włoskim, jak i na okupowanych obszarach Francji, Grecji, Jugosławii i ZSRR. Tam, gdzie Włosi nie zgodzili się dobrowolnie złożyć broni, ich opór był brutalnie łamany, czego najbardziej jaskrawym przykładem była masakra kilku tysięcy żołnierzy 33.