W 1904 ożenił się z Gertrudą Salge (1877–1949), malarką z Magdeburga. Początkowo mieszkali w Wolfratshausen, od 1908 do 1910 w Regenstauf. Od 1900 do 1922 regularnie wystawiał w monachijskim Glaspalast. W tym samym roku zdobył Srebrny Medal za wzornictwo dekoracyjne na wystawie sztuki w Lipsku. Oprócz obrazów tworzył drzeworyty, akwaforty i ilustracje książkowe.
W czasie I wojny światowej był korespondentem wojennym i ilustratorem kampanii niemieckiej w Wogezach. Było to nie tylko stresujące fizycznie, ale także niszczące psychicznie. Po wojnie Stumpf wraz z żoną przeniósł się do okręgu Oberallgäu, osiedlając się w Oberstaufen, gdzie przebywał w ośrodku rehabilitacyjnym, mając nadzieję na odzyskanie sił i spokoju ducha. Niestety, hiperinflacja lat dwudziestych zniszczyła jego oszczędności i jako artysta był mało poszukiwany. W rezultacie wpadł w głęboką depresję i popełnił samobójstwo.
W 2009 roku w Oberstaufen zaprezentowano wystawę pamiątkową, której towarzyszył pierwszy obszerny katalog jego prac.
Przypisy