W jego pracach widać również wpływy myślenia psychoanalitycznego i poststrukturalnego. Problem polskiej tożsamości rozważał w oparciu o najważniejsze teksty polskiej kultury XX wieku od Sienkiewicza i Brzozowskiego zaczynając, a na Gombrowiczu i Rymkiewiczu kończąc. Najwięcej uwagi poświęcił Wyzwoleniu Stanisława Wyspiańskiego.
Kolejne książki Augustyniaka mają charakter konsekwentnie coraz bardziej eseistyczny i literacki. W 2021 roku wydał głośny esej o postaci i nauce Jezusa, zawierający wątki autobiograficzne. Jezus opisany przez Augustyniaka jest figurą życia pogrążonego w bezpośrednim doświadczeniu życia pojętego jako zoe i ma charakter kairosa. Nauka Jezusa w wykładni Augustyniaka ma rys istotnie antyinstytucjonalny i antyreligijny, sprzeczny z doktryną chrześcijańską. W marcu 2025 ukazał się jego kolejny esej filozoficzno-autobiograficzny pt. „Boga nie ma, jest życie”(SIW Znak). Obie pozycje w przystępnej formie prezentują oryginalną wizję życia duchowego o wyraźnych rysach antychrześcijańskich, dla którego inspiracją jest filozofia starożytnej Grecji.
Augustyniak jest autorem podcastów filozoficznych.