30 sierpnia 1939 został powołany do czynnej służby i wyznaczony na stanowisko komendanta placu w Kutnie. 3 października 1939 w Annopolu dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II B Arnswalde (numer jeńca 206). W 1945, po uwolnieniu z niewoli, przebywał krótko we Włoszech, a następnie wrócił do kraju.
18 lutego 1922 w Łodzi zawarł związek małżeński z Ireną Stanisławą Przedpełską, córką Antoniego Dionizego, urzędnika bankowego i Ireny z Głowackich. Rozwiedzeni prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z 26 czerwca 1951.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jeńcy Oflagu II B Arnswalde Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Wojskowi związani z Łodzią Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci