Twórczość Mikołaj z Radomia jest jedynym polskim kompozytorem średniowiecznym tworzącym muzykę religijną i świecką w stylu burgundzkim. Jego twórczość jest jedynym autorskim śladem recepcji stylu tej szkoły na ziemiach polskich. Mikołaj z Radomia był dobrze wykształconym i obeznanym z nowymi prądami muzykiem - na pewnym etapie życia musiał zetknąć się z twórczością Guillaume’a Dufaya, będącą w owym czasie ścisłą awangardą muzyki europejskiej, a także szkoły Johannesa Ciconii, co stawia go w jednym z szeregu z innymi, najwybitniejszymi zachodnimi twórcami, operującymi nowoczesnymi technikami kompozytorskimi. Do dzisiejszych czasów udało się odnaleźć jedynie siedem utworów Mikołaja z Radomia. Za jeden z pionierskich utworów wykorzystujących technikę fauxbourdon (pochody tercjowo-sekstowe) uznaje się 3-głosowy motet Magnificat. Jest to także najbardziej znany utwór Mikołaja z Radomia. Drugim z najsłynniejszych dzieł tego kompozytora jest Hystorigraphi aciem mentis do tekstu Mikołaja z Błonia lub biskupa Stanisława Ciołka. Jest to panegiryk na cześć pary królewskiej – Władysława Jagiełły i Zofii Holszańskiej oraz ich nowo narodzonego syna (Kazimierza Jagiellończyka).