Unkus jego jest silnie zesklerotyzowany, zakrzywiony, długi i całkowicie połączony stawowo z tak długim jak on tegmenem. Sakulus również dorównuje długością tegmenowi. Charakterystyczne są dla Ustyurtiidae również zespolone nasadowo i wskutek tego nieruchome walwy oraz winkulum przedłużone w długi i smukły sakus. Fallus jest długi, igłowaty i pozbawiony cierni, od strony brzuszno-bocznej otoczony jukstą. Genitalia samicy opisane zostały tylko u gatunku typowego. Mają one długie gonapofizy obu par oraz pozbawioną znamion torebkę kopulacyjną o eliptycznym korpusie, okrągłym ujściu i błoniastym przewodzie.
Występowanie i ekologia Rodzaj palearktyczny. Oba gatunki znane są tylko z południowej części Kazachstanu. Gatunek typowy poławiano na pustyni gipsowej, zaś U. charynica na skąpo porośniętym roślinnością kamienistym stepie. Owady dorosłe są aktywne od południa do późnego wieczora. Latają na krótkie odległości i blisko powierzchni gruntu. Gąsienice żerują od wczesnej wiosny na parolistach. Przepoczwarczają się najpóźniej w pierwszej połowie maja w oprzędzie skonstruowanym