Na dnie, po bokach szybu znajdowało się dwie lub więcej komory grobowych liczące nawet kilka metrów średnicy. Jednak wysokość i szerokość komór mogła znacząco się od siebie różnić. W 1932 r. Hans-Dietrich Disselhoff, niemiecki etnolog, wytypował cztery rodzaje grobowców, które występowały w stanie Colima. Typ „kwadratowy dół”. Jama grobowa na dnie szybu nie posiadała żadnych komór. Typ „dzwon”. Grób kształtem przypominał dzwon, w tym przypadku na dnie szybu również nie znajdowały się żadne komory. Typ „jednokomorowy”. Jama grobowa na dnie szybu posiadała wyłącznie jedną komorę grobową. Typ „dwukomorowy”. Grób ten na końcu szybu posiadał dwie komory grobowe.
Groby szybowe posiadały kilka poziomo ułożonych komór, w których chowano członków tej samej rodziny. Każdy grób był wykorzystywany wielokrotnie. Rozmiar jam grobowych oraz wyposażenia zależny był od pozycji społecznej danej rodziny.
Wyposażenie grobowe Figurki ceramiczne Naczynia wraz z figurkami stanowiły ważny element wyposażenia grobów szybowych w zachodnim meksyku. Najczęściej spotykanymi formami figurek były te o kształtach zoomorficznych i antropomorficznych, np. przedstawienia kobiet o podłużnych oczach w kształcie ziaren kawy.