Stopniowo budowała do siebie zaufanie, szczególnie wśród ludności czarnoskórej. Obserwowała niezwykle podzielone i uprzedzone rasowo społeczeństwo USA. Była świadkiem działań Ku Klux Klanu. Walczyła o przeciwko politycznemu użyciu słowa „rasa”, uważając, że jest to kategoria wyłącznie mentalna. W czasie badań w USA występowała na spotkaniach, wygłaszając referaty, była zapraszana przez towarzystwa naukowe.
W 1928, po powrocie do Oksfordu, została mianowana na uczelnianą demonstratorkę i wykładowczynię etnologii. W 1929 otrzymała środki z Uniwersytetu Yale, Komitetu Antropologii w Oksfordzie i Narodowej Rady Badań w celu wyjazdu i badań w Nowej Gwinei. Przebywała tam 18 miesięcy, pracując na północy archipelagu Wysp Salomona. Uczyła się miejscowego języka, wędrowała między wioskami. Zbierała informacje o starych zwyczajach, kontaktując się z najstarszymi mieszkańcami i mieszkankami regionu. Interesowała ją kultura materialna. Korzystała z pomocy lokalnych misjonarzy. W 1935 wyniki badań zostały opublikowane przez Oxford University Press jako Both Sides of Buka Passage. W 1936 Blackwood została mianowana wykładowczynią etnologii w Muzeum Uniwersyteckim Historii Naturalnej im. Pitta Riversa w Oxfordzie. W tym samym czasie wyruszyła na badania do niezbadanych wcześniej regionów Papuy-Nowej Gwinei.