Chroni przed wypadkami i nagłymi zgonami, klątwami, kradzieżami, burzami, piorunami. Leczy bezsenność. Wiesza się go na drzwiach wejściowych (od wewnątrz) lub przechowuje w szkatułce owinięty w fioletowy jedwab, nosi w formie medalionu. Stał się talizmanem popularnym nie tylko wśród katolików. W Polsce popularny był jako krzyż chroniący przed zarazą.
W rzeczywistości krzyż z Caravaca jest relikwiarzem zdobytym przez Ferdynanda III Świętego podczas wojny z Maurami w 1241 r. Jego nietypowy w łacińskiej Europie kształt wiąże się z pochodzeniem z chrześcijańskiego Wschodu. Do Caravaca przywieźli go templariusze, którzy otrzymali go jako dar od króla. Później relikwiarz posiadali zakonnicy z Zakonu Rycerskiego Świętego Jakuba.
Fiesta W Caravaca na początku maja odbywa się fiesta Caballos del Vino. Jest ona związana z legendą dotyczącą XIII-wiecznych wojen z Arabami. Podczas jednej z prób zdobycia twierdzy przez Maurów, udało im się zatruć wodę. Broniący miasta templariusze nie mogli w okolicy znaleźć pitnej wody, ale udało im się odkryć zapasy wina. Zapełnili nimi bukłaki, do których wcześniej włożyli krzyże, objuczyli nimi konia i przywieźli do miasta. Okazało się, że wino nie tylko uratowało mieszkańców przed śmiercią z pragnienia, ale nabrało również właściwości leczniczych.