Trzy lata później został przydzielony na stanowisko wykładowcy na Kursie oficerów sztabowych Obrony Krajowej w Wiedniu. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1907. W tym samym roku został przeniesiony do 6 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Chebie na stanowisko komendanta 2. batalionu. W latach 1909–1911 był przydzielony do c. k. Ministerstwa Obrony Kraju na stanowisko szefa Departamentu VIII. Na stopień pułkownika został mianowany 19 listopada 1910. W 1911 został przeniesiony służbowo na stanowisko komendanta Kursu Informacyjnego dla kapitanów (rotmistrzów) Obrony Krajowej. Na tym stanowisku 12 listopada 1914 został mianowany generałem majorem ze starszeństwem z 1 listopada 1914. W lutym 1915 był przydzielony do Grupy generała kawalerii Franza Rohra. W tym samym roku został mianowany komendantem 56 Brygady Górskiej. W grudniu 1916 był zastępcą komendanta wojskowego w Innsbrucku. W następnym roku zajmował stanowisko komendanta miasta Czerniowce. 27 listopada 1917 został mianowany marszałkiem polnym porucznikiem ze starszeństwem z 1 listopada 1917. W 1918 pełnił służbę na stanowisku przedstawiciela c. k. Ministerstwa Obrony Kraju w Urzędzie Odzysku Materiałów Wojennych. 22 maja 1918 został nobilitowany. Z dniem 1 stycznia 1919 został przeniesiony w stan spoczynku.