Samolot brał udział w ćwiczeniach z Supermarine Spitfire z 73 dywizjonu RAF, w którym Spitfire wykonywał pozorowane ataki na Wellingtona, który miał podjąć działania wymijające.
Zanim rozpoczęto ćwiczenia oba samoloty spotkały się nad Ħal Far około godziny 11.00 i nawiązały łączność radiową lecąc na północny zachód w kierunku Gozo. Spitfire wykonał trzy pozorowane ataki z góry lub na tym samym poziomie co Wellington, a następnie rozpoczął swój czwarty atak od dołu. W tym momencie Wellington znajdował się na wysokości ok. 4000–5000 ft (ok. 1200–1500 m), skręcił w lewo i zaczął opadać w kierunku wschodnim pod kątem 20°, aż rozbił się w dzielnicy mieszkaniowej Rabatu, eksplodując około 11.15.
W katastrofie zginęli wszyscy czterej członkowie załogi samolotu. Na ziemi zginęło 16 mieszkańców, a wielu innych zostało rannych. Wśród zabitych było kilkoro dzieci i niemowlę.
Akcja ratownicza thumb|Miejsce katastrofy widziane w 2017
Akcję poszukiwawczo-ratowniczą podjęli brytyjscy żołnierze, marynarka wojenna, personel RAF, brygady ratownicze, ratownicy medyczni, policja i strażacy.