thumb|250px|Strzelcy podhalańscy (podhalańczycy). Strzelcy podhalańscy, potocznie podhalańczycy – tradycyjna nazwa na określenie polskich oddziałów piechoty górskiej. Charakterystycznym elementem umundurowania żołnierzy tej jednostki są długie peleryny i kłobukiMała Encyklopedia Wojskowa, tom III (R – Ż), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1971, s. 223-224..
W latach 1918–1939 w Wojsku Polskim było sześć pułków strzelców podhalańskich: thumb|250px|Przemarsz strzelców podhalańskich podczas parady wojskowej na cześć króla Rumunii Karola II, Warszawa, 1937. 1 Pułk Strzelców Podhalańskich, 2 Pułk Strzelców Podhalańskich, 3 Pułk Strzelców Podhalańskich, 4 Pułk Strzelców Podhalańskich, 5 Pułk Strzelców Podhalańskich, 6 Pułk Strzelców Podhalańskich, które wchodziły w skład dwóch dywizji piechoty górskich (21 i 22).
W czasie II wojny światowej sformowano: Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich (1940) Batalion Strzelców Podhalańskich (1940) pułki Strzelców Podhalańskich AK (1943–1945)
Po wojnie dziedzictwo tradycji oddziałów podhalańskich kontynuował 5 Pułk Strzelców Podhalańskich im. gen.