Żerowanie gąsienic odbywa się od maja do lipca, za dnia. Są skrajnie polifagicznymi fitofagami. Wśród ich roślin żywicielskich wymienia się m.in.: babki, dzięgiel leśny, groch zwyczajny, jaskier ostry, kapustę warzywną, klony, koniczyny, kostrzewy, lepnice, lipy, lucernę siewną, manny, mietlicę rozłogową, mniszki, mozgę trzcinowatą, oczeret Tabernemontana, osty, ostróżki, ponikło błotne, porzeczkę czarną, przytulie, rdesty, skrzypy, trzciny, trzęślice, turzyce, wierzby, wilżyny, woskownicę europejską i żabieniec babkę wodną. Przepoczwarczenie następuje w kokonie zbudowanym pomiędzy liśćmi na powierzchni gleby. W cieplejszym klimacie gąsienica potrafi w pełni wyrosnąć już pod koniec maja i spędzić w kokonie kilka miesięcy przed przepoczwarczeniem.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z niemal wszystkich krajów, włącznie z Islandią. W Afryce Północnej zamieszkuje Maroko. Z terenu Azji podawany jest z zachodniej i wschodniej Syberii, Turcji, Libanu, Izraela.
Przypisy
Kategoria:Sówkowate Kategoria:Motyle Afryki Kategoria:Motyle Azji Kategoria:Motyle Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1813 roku