Po upadku powstania w 1833 wstąpił do armii rosyjskiej i służył w Korpusie Topografów. W 1841 dostał zwolnienie z wojska, przeszedł na emeryturę i nabył dobra Czarna w powiecie radzymińskim. W latach 1843-49 piastował stanowisko zastępcy naczelnego inżyniera w budowie drogi żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej. Był sędzią pokoju w Radzyminie.
Żonaty był z Natalią Schulmann z którą miał pięcioro dzieci: Gustawa, Ludwika Wilhelma, Edwarda Fryderyka, Helen Charlottę i Natalię Dorotę. Zmarł 2 kwietnia 1873 w swoim majątku w Czarnej i pochowany został na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Liceum Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Raciborzu Kategoria:Ludzie związani z Koleją Warszawsko-Wiedeńską Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława IV klasy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Oficerowie inżynierów Królestwa Kongresowego Kategoria:Oficerowie inżynierów powstania listopadowego Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polscy kartografowie Kategoria:Polscy topografowie Kategoria:Twierdza Zamość Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1828–1829 (strona rosyjska) Kategoria:Urodzeni w 1796 Kategoria:Zmarli w 1873 Kategoria:Żołnierze Wojska Księstwa Warszawskiego